Archives du mot-clé Cornelius Gallus

De l’épigramme à l’élégie: Cornélius Gallus

gallus

FPL 2 et FPL 4,1-2

Virgile ecl. 10,2-3. 44-46
pauca meo Gallo, sed quae legat ipsa Lycoris,
carmina sunt dicenda: neget quis carmina Gallo?
[…]
nunc insanus amor duri me Martis in armis
tela inter media atque aduersos detinet hostis.
te procul a patria (nec sit mihi credere tantum!)
Servius ecl. 10,46 hi autem omnes uersus Galli sunt, de ipsius translati carminibus.
FPL 2 nequitia : cf. Properce 1,15,38 ; 2,5,2 ; 3,10,24 ; 19,10.
FPL 4,2 domina : cf. Properce 1,1,21 ; Tibulle 1,1,46.

FPL 3

Properce 3,4,1. 10-18
arma deus Caesar dites meditatur ad Indos
[…]
   ite et Romanae consulite historiae!
Mars pater, et sacrae fatalia lumina Vestae,
   ante meos obitus sit precor illa dies,
qua uideam spoliis oneratos Caesaris axes,
   ad uulgi plausus saepe resistere equos,
inque sinu carae nixus spectare puellae
   incipiam et titulis oppida capta legam,
tela fugacis equi et bracati militis arcus,
   et subter captos arma sedere duces!
Ovide trist. 4,2,73-74
illa dies ueniet, mea qua lugubria ponam
   causaque priuata publica maior erit.

La composante érudite et l’influence d’Euphorion

Gallus FPL 1 ap. Vib. Seq. 77 uno tellures diuidit amne duas.

Servius ecl. 10,50 Euphorion elegiarum scriptor Chalcidensis fuit, cuius in scribendo secutus colorem uidetur Cornelius Gallus ; al.

Alessandro Barchiesi, «Notizie sul "nuovo Gallo"», Atene e Roma n.s. 26/3-4 (1981), 153-166.